Sometimes, There is no word to say...

... yinelenen şey kendinden eksilir ... herşey aynıysa yeni bir şey yoktur ...yenilenilmez... yenilinir.. no anwer is answer ... suskunluk seçimin değildir oysa, ama there is no word to say diyerek bir cümleyi ana dilinde kurmak istemezsin... bazen hiçliğe olan özlemin gibi ...
akan suyun elinde kaybolup gitmesini gözlerinde ışıltılar oluşuncaya kadar izlersin... sonra yüzünü tavana kaldırır öyle bakarsın ... öyle bakarsın...bakarsın...bakarsın...bakmak seni rahatlatır... bir süre sonra beyaz tavan mavileşir sonsuz bir deniz gibi içine çeker seni ...kapı çarpar... içindeki tüm kapılar kapanır ...kimseye açmak istemezsin ...tam vurgun yemek üzereyken tüm nefesini toplayarak yüzeye çıkarsın... telaşla çırpınır soluk almaya çalışırsın ...gözlerin kızarmış vücudunda güç kalmamıştır...bir müzik başlar...olağanüstü bir hafiflikte "Dalgaları aş(arken)mak " ... Bess'e rastlarsın... bir çocuk gülüşüyle elini uzatır tutarsın... öylece tutarsın ... denizin ortasından seni göğe yükseltecekmiş gibi güvenle tutarsın... elini uzatır yaralarını okşarsın...görünür görünmez yaralarını ...herşey yavaş yavaş kaybolur ...
Bazen yaralarımızın kabukları bağlar bizi birbirimize...